Wat doet een procescoach van Dienst Ondersteuningsplan (DOP)?

Door samen te werken met het netwerk hebben de oplossingen een groter draagvlak

Iedere maand belicht Jeugdhulp.be een functie in de jeugdhulp. Wie doet wat? En hoe ziet een werkdag eruit? In deze aflevering trekken we een dag op met Joëlle Hesters, procescoach bij Dienst Ondersteuningsplan (DOP) Oost-Vlaanderen.

Tekst: Melanie De Vrieze


Mensen (van 0 tot 65 jaar) met een beperking of vermoeden van beperking komen met verschillende vragen naar DOP. Samen met hun netwerk zitten de procescoaches rond de tafel om ervoor te zorgen dat mensen zelf tot antwoorden komen. “We gebruiken verschillende methodieken, zodat ze tot een plan komen vanuit eigen krachten”, legt Joëlle Hesters uit.

09u00

De gesprekken vormen de kernactiviteit van DOP. Voor de opstart van het traject nemen de procescoaches contact met de cliënt en vragen waar hij of zij wil afspreken - thuis of op een neutrale plaats - en wie erbij moet. Er wordt heel vaak met supporters gewerkt, zowel voor de cliënt zelf als voor mensen van het netwerk. “Als er weinig netwerk is, kijken we wie dat in het verleden was. Indien nodig werken we aan herstel van vroegere contacten of relaties”, legt Joëlle Hesters uit. “De cliënt zit mee aan tafel zodat hij zijn stem kan laten doorklinken. Hij heeft de regie in handen, zodat hij vanuit zijn eigen kracht een plan kan opstellen.” De vragen zijn heel divers, bijvoorbeeld rond zelfstandig wonen, daginvulling, vrije tijd of vrienden maken. “Iedere procescoach heeft zijn regio zodat we goed op de hoogte zijn van wat er in de buurt en binnen de vrijwilligerswerking leeft.

11u00

Naast de verschillende gesprekken, zorgt Joëlle Hesters er ook voor dat mensen de tools krijgen om hun traject verder te zetten. Ze legt externe contacten, telefoneert naar diensten om hun manier van werken te komen uitleggen of maakt een plan op. Vandaag belt ze onder meer naar Familiehulp met de vraag of ze een jong koppel met een baby kunnen ondersteunen door te komen poetsen. “Vanuit het ziekenhuis en andere diensten waren er vragen en signalen rond verontrusting. We hebben heel wat gesprekken gevoerd met het koppel en hun netwerk, de naaste familie. Iedereen liet zijn stem horen en kon zeggen hoe hij/zij naar de situatie kijkt. Vanuit die verschillende ideeën, wensen en bezorgdheden werd een plan gemaakt zodat de baby niet uit huis werd geplaatst, zonder hierbij voorbij te gaan aan signalen van verontrusting. Achteraf of tijdens de gesprekken leggen we, op hun vraag, contacten met diensten die het gezin en hun netwerk extra kunnen ondersteunen.”

12u30

Lunch

13u00

Tijdens de intervisie werken de collega’s casusoverschrijdend. “We bespreken telkens een thema en denken na hoe dit kan bijdragen voor andere trajecten en andere collega’s. We brengen zelf een methodiek aan. Dat gebeurt bijvoorbeeld via een rollenspel of door samen te wandelen. Sinds we het op deze manier doen, is er veel meer variatie in onze methodieken. We halen er achteraf uit wat de meerwaarde voor iedereen is. Als een thema niet voor de hele groep van toepassing is, bespreken we dit met een vaste coach. Zo kan een coachinggesprek bijvoorbeeld gaan over hoe je je als procescoach verhoudt in gesprekken waarin zowel personen van het natuurlijke netwerk als professionelen aanwezig zijn of over het opmerken van signalen bij cliënten die een aanzet kunnen geven tot verandering en groei richting hun dromen.”

15u00

Regelmatig hebben de collega’s van DOP ook overleg over de werkprocessen. “We gaan na of ze nog altijd bijdragen tot wat onze cliënten nodig hebben of in een stramien zitten dat voor ons nuttig is.” Een proces dat binnenkort verdwijnt, is het intakegesprek. “Wanneer een aanmelding vroeger binnenkwam, nam de intaker binnen de twee weken contact op om een intakegesprek te plannen. De intaker noteerde wat werd gezegd en plaatste de cliënt op de wachtlijst. Binnenkort zal elke procescoach de intakegesprekken doen voor zijn eigen dossiers omdat we merkten dat mensen te veel stappen moesten doorlopen voor ze werden geholpen. Onze procescoaches zullen nu van bij het begin de intake doen en de mensen ondersteunen om ook tijdens de wachtlijst op eigen kracht al stappen te kunnen zetten.”
 

Wat doet DOP?

De medewerkers van Dienst Ondersteuningsplan (DOP) gaan samen met hun cliënten - mensen van 0 tot 65 jaar met een beperking of vermoeden van een beperking – door een proces dat resulteert in een uitgewerkt plan. Cliënten komen met diverse vragen naar DOP, onder meer over hun toekomst of over veranderingen in hun leven. De medewerkers voeren geen één-op-één-gesprekken, maar zitten met het netwerk van de cliënt rond de tafel. Het traject duurt maximaal een jaar. “Dat is niet lang genoeg om die persoon door en door te kennen”, legt Joëlle Hesters uit. “Daarom werken we samen met mensen die de cliënt goed kent en vertrouwt. Dit zijn vaak constanten in het leven van de cliënt die altijd, ook op avonden, in weekends en vakanties, bereikbaar zijn voor hen. Door het proces samen met het netwerk te doorlopen, hebben de oplossingen meer kans op slagen. Indien hulpverlening noodzakelijk is om het plan uit te voeren, kan DOP de weg wijzen en indien nodig, de linken leggen met de betreffende dienst.”

Meer informatie over DOP kan je vinden op de website van VAPH.
 

Lees ook:

Samen kansen creëren; dat is het verhaal van de jeugdhulp in Vlaanderen. We geven kinderen,  jongeren en gezinnen een duwtje in de rug, zodat ze snel zelf verder kunnen. Ofwel bieden we, indien nodig, langdurige ondersteuning aan; op maat en met respect voor de keuzes van jongeren en hun ouders. We versterken op een positieve manier hun eigen krachten. Zo kan iedereen bij de start van zijn of haar leven volwaardig deelnemen, waarbij de samenleving er zelf ook op vooruit gaat.

Jongeren en hun ouders kunnen rechtstreeks aankloppen bij tal van diensten voor begeleiding en advies. Wie nood heeft aan meer intensieve ondersteuning, kan aangemeld worden bij de toegangspoort die de geschikte hulp toewijst. Loopt de hulp vast of wordt deze niet aanvaard? Dan kan een gemandateerde voorziening (Ondersteuningscentrum Jeugdzorg of Vertrouwenscentrum Kindermishandeling) de hulpverlening mee opvolgen of nieuwe hulp opstarten. Bij een onverwachte crisis staat een netwerk van diensten klaar. Als de hulpverlening moeilijk verloopt, kunnen overleg en bemiddeling een uitweg bieden.

De Vlaamse jeugdhulp verbindt delen van 6 administraties uit het welzijns- en onderwijslandschap, en geeft ruimte aan tal van partners binnen een breed netwerk van professionals. Jongeren en hun ouders maken structureel deel uit van het beleid. Jeugdhulp bereikt elk jaar een paar honderdduizend kinderen en jongeren in Vlaanderen. Meer info: www.jongerenwelzijn.be, www.vaph.be, www.kindengezin.be, www.departementwvg.be, www.zorgengezondheid.be, onderwijs en vorming.

Deze tekst wordt vervangen.